اگر من در جایی دیگر به دنیا می آمدم ،چه می شد؟ جنگل های آفریقا،کلبه های ساحلی ایتالیا،یک خانواده ی بودایی، ده کوره های برزیل، با پدر و مادر زرتشت مسلکی در هند،میان کولی ها، بین بردگان سیاه پوست آفریقا،چشم بادامی های زردپوست خاور دور، خانه ی بی سرپرستان انگلیسی، خانواده ی نژادپرست آلمانی ، یک شینتوی مغولی یا سرخپوست آمریکایی،...

اصلا چرا من مادام کوری نشدم؟یا ژاکلین کندی؟الیزابت تیلور زیبا ؟...

انگار یک بازی بود ،انگار هیچ چیز در دستان من نبود

باور دارم که تنهایی ، گاهی بهترین راه حل است برای درمان دردهای بی درمان

"وقتی راه رفتن آموختی،دویدن بیاموز و دویدن که آموختی ،پرواز را.راه رفتن بیاموز زیرا راههایی که می روی جزئی از تو می شود و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند .دویدن بیاموز ،چون هر چیز را

"از بند زمان به دام غربت جستی

هیهات که بر سرای دل در بستی"

کتاب داغ مهر-سروده های سجاد صادقی

چهره اش را به یاد نمی آورم / آنکه بی تاب چهره اش بودم

نغمه رضایی

کتاب آدمک بخند آخر دنیاست

"او تصمیمگرفته بود،پل میان زندگی و مرگ را سفر کند و آن را برای دیگران بازگو نماید"واقعیت این است که باید این جملات بار کلیشه ای ،شعاری و تراژیک به خواننده منتقل کند اما به شدت دلنشین است . کتابی که م